Weil de erste Mai dütmol op’n Sünndag fulln is, ward in’t Parlament luud överleggt, wat man tokünfti no Fierdoog an Weekenenn ni den nästen Arbeidsdag frie moken schull.

Lüüd, de in’t Krankenhuus un so arbeiden doht, is dat annerlei. De mööt jümmers los. Un worüm man utgereekend an‘ „Tag der Arbeit“ ni arbeiden schall, dat heff ick so un so noch nie begreepen.

Na jo. Annerlei. Ick froog mi wat ganz anner’t: Himmelfohrt, de Dag, de je eegentli wat mit Jesus to kriegen hett, ward je ook Vaderdag nöömt. Dat is jümmers dünnersdags. Un jedet Mol besuupt sick dor veele Vadders un wülk, de dat noch warrn wüllt. Nu weet ick ni, wat Jesus ook ’n Vadder ween is. Overs ook he hett sick för’t letzte Obendmohl je Wien utsöcht un keen Woter, Appelsaft, geele Bruus oder Arfensupp.

Jedenfalls is an‘ Vadderdag jümmers frie. Un an nästen Dag liggt dat halve Land in Suuer. Nu schall mi mol een vertelln, worüm de Mudderdag jümmers op’n Sünndag fallt, de je so un so för veele vun uns frie is.

Un worüm ward düssed Johr sogor de Landdagswohl op Mudderdag leggt? Dor ward överall vun Fruunquote jault, un de, de an düllsten no de dorste Quote jault, weet ni mol ehr eegen‘ Mudder to fiern. Dat sünd mi veellicht ’n poor Helden in de Bottermelksupp.

Düt Johr sünd also veele Mannslüüd an Mudderdag in de Wohllokale un so wieder togang, denn de Mehrsten in de Politik sünd je jümmers noch Mannslüüd. Un wenn se denn loot no Huus kümmt, schall Mudders dat Eeten al ferti hebben, ne.

Lot uns doch statt denn ersten Mai notofieren, nästen Mondag den Mudderdag noholn. Dor kriegt alle Müdders Fröhstück an’t Bett. Un üm’t Meddageeten un Obendbrot mööt se sick ook ni kümmern.

Un den Rest vun Dag ward blots mokt, wat Mudders will. Dor weer dat doch mol wert över notodinken.

Denn ohn‘ Müdders geev dat ook keen Vadders, de sick an‘ Vadderdag besuupen kunn‘.

Tscha. Ick dink, Mudderdag is dorüm keen „echten“ Fierdag, weil de gröttsten Banditen, ook de in‘ düüern Antoch, wiederhen Mannslüüd sünd...

In düssen Sinn