Tscha, nu sitt ick hier mol weller an Schrievdisch un överleg mi, wat ick düsse Week in‘ Döschkassen bring‘ kann. Wenn mi ünnerwegens mol Lüüd ansnackt, denn is oftmols de erste Froog: „Wo kümmst du eegentli op dien Ideen? Dat mutt doch anstreng’d ween, sick jede Week wat Niedet uttodinken.“

Ick segg denn: „Och, ick heuer hier mol een Satz un dor mol een Woord, lees irgendwat oder seh wat in’t Fernsehn un denn fangt dat in mien Kopp al an to rappeln. Dat geiht an un för sick jümmers ganz vun alleent.“

Dat gifft overs ook Weeken, dor is dat ni so. So’n Week hebbt wi jüst. Ick sitt dor un dink: „Dat mutt doch vun allent gohn. Irgendeen Satz oder irgendeen Woord heff ick doch wiss de Week heuert, wo dat in mien Kopp to rappeln anfungen is.“

Overs wenn ick mi in Gedanken so in mien Kopp ümheuer un ümkiek, denn rappelt dor hüüt överhaupt nix. Un zappenduuster is dat dor noch dorto.

Lauterbach spukt dor ’n beten in’t Nachthemd un mit Slopmütz un ’n Talliglicht in de Hand rüm. He flüstert: „Schriev blots nix över mi.“ Jo, nä, wull ick ook ni.

Över Lauterbach mokt sick al genog Lüüd lusti. Un de annern Politikers? Verteidigungsminister Lambrecht, de kriegt je ook annerwegens al genog Fett wech. Oder Bunnespräsident Steinmeier. Jüst dat he op de nästen fief Johr wählt worrn is, seggt he: „Tscha, deiht mi leed. Ick bün an dat, wat dat in Oogenblick allns ni so scheun is, ook mit schuld.“

Aha, un worüm hest di erst nochmol wähln loten eher di dat weller infulln is? Na jo, dat froogt ook al genog annere, dor mutt ick mien Semp ni ook noch togeeven.

Weet ick sünst noch irgendwat?

Näste Week is Ostern.

Veellicht mokt mien Gehirn je jüst de Fastentied mit un löppt dorüm blots op lütte Fohrt vörüt. Man weet dat ni.

Overs tööv mol – Ostern un Fasten. Ick glööv in mien Kopp fangt jüst wat to rappeln an.

Un twor rappelt dor… nä!

Dat vertell ick erst nästed Mol.

Dor mutt ick nömli sülms noch ’n beten genauer över nodinken.

Un dat mok ick leever alleent…

In düssen Sinn