Mey

Gel bu akşam içelim yâr

Kendimizden geçelim yâr

Bu masada müdavim var

Gelir burda her dem içer.



Herkes meyden içer amma

Bu mey sade hastır O’na

Bundan içer hep daima

Ondan içen olur fenâ.



Bir kez iç sen gel bu meyden

Haber al sen her bir şeyden

Sana kalır her şey tümden.

Senin olur bütün meydan



Aynıdır da mey ve bardak

Sarı, mavi, kırmızı, ak

Görünür de içmeye bak,

İçince yâr hepsi berrak.



Nasip olmaz her bir KESe

Ey Cân Ahmet kırkbin şişe

Kırsan bile böyle neşe

Bulamazsın sen pürneşe





Ahmet Kuloğlu

Müdavim=Bir yere sürekli olarak gidip gelen (kimse).

Fenâ=Tasavvufta Allah’ta yok olmak.

Kes=Kişi, kişiler

Kese=Eski zamanda kullanılan cüzdan.